Tag: Owoce Ducha Świętego

Owoce Ducha Świętego – metafora stosowana przez świętego Pawła, aby opisać zbiór cnót będących rezultatem wpływu Ducha Świętego na osobowość człowieka. Znajduje się ona w Liście do Galatów 5,22-23.

Święty Paweł najwyraźniej czerpie inspiracje z niektórych miejsc Starego Testamentu. Na przykład w Księdze Joela zawarto proroctwo o drzewie i winorośli, które zrodzą owoc pod wpływem Ducha (Joela 2,18 do 3,2). W innych miejscach porównano Izrael do owocującego drzewa lub do winnicy. Prorok Izajasz porównuje Izrael do winnicy, która nie rodzi owoców. Tymi owocami miały być dobre uczynki (Izajasza 5,1-7)^[1].

Owoce Ducha Świętego:

Miłość –  to działanie polegające na dawaniu siebie innym dla ich dobra, niezależne od osobistych sympatii czy odczuć. Skłania do ofiarnego postępowania i nie oczekuje na wynagrodzenie. Taką miłość okazał Chrystus umierając za nas^[2].

Radość – to pewien rodzaj dobrego samopoczucia bez względu na sytuację. Powstrzymuje ona od całkowitej rozpaczy, pozwala pozytywnie patrzeć na przyszłość.

Pokój – to uczucie pozwalające na wyciszenie emocji związanych z uświadomieniem sobie, w jakiej sytuacji znajdujemy się przed Bogiem. W wyniku grzechu jesteśmy wrogami Boga. Dzięki wierze w ofiarę Jezusa Chrystusa możemy poczuć ulgę i zbytnio nie martwić się grzesznym stanem.

Cierpliwość – Słowo greckie makrothumia etymologicznie znaczy „długi oddech”. Odnosi się do reakcji wobec drażniących cech drugiego człowieka oraz niespodziewanych utrudnień w życiu. Zawiera w sobie myśl o studzeniu irytacji, wyrozumiałości, spokojnym czekaniu, niewzruszonym trwaniu przy swoich zasadach.

Życzliwość – to czuła troska o innych, będących w potrzebie. Osoba życzliwa jest delikatna, miła, przyciąga swoją osobowością innych.

Dobroć – Słowo to określa moralną postawę człowieka, który nie potrzebuje wyraźnych praw, co ma dobrego czynić. Wykracza w swym postępowaniu poza to, co wymaga poczucie sprawiedliwości. To żarliwe obstawanie przy tym, co właściwe.

Wierność – Człowiek wierny jest godny zaufania, rzetelny.

Łagodność – Termin grecki prautes posiada bogate znaczenie. Odnosi się do postawy charakteryzującej się łagodnością, uprzejmością, życzliwością i skromnością. Pozwala zachować godność w obliczu prześladowań. Nie jest to jednak bierna postawa, pozwala ona obstawać przy swoich zasadach nie czyniąc nikomu krzywdy.

Samokontrola – Niektórzy tłumaczą na „opanowanie”. Objawia się nieimpulsywnym zachowaniem, kontrolą nad osobistymi pragnieniami, jeżeli stoją w sprzeczności z prawem Boga.