KOŚCIÓŁ, KTÓRY ZAPOMNIAŁ, PO CO ISTNIEJE, to kościół, który zapomniał o swoim głównym powołaniu.
Oglądaj na YouTube
Słuchaj Podcast
1. O CZYM TAK NAPRAWDĘ JEST BIBLIA?
Większość ludzi myśli, że Biblia jest o:
- moralności
- dobrym życiu
- kościele
- pójściu do nieba
Ale Biblia ma jeden główny temat:
ODKUPIENIE – (def.) jest Bożym dziełem przyniesienia Chrystusa światu, który Go potrzebuje.
„Baranek zabity od założenia świata” (Obj 13:8 – Bóg już wtedy to zaplanował!)
Zanim człowiek zgrzeszył – Bóg już miał plan – misje ratunkową! W Ks. Rodzaju jest proroctwo do potomstwa Adama, że przyjdzie Jezus i przyniesie odkupienie ludzkości, później ta myśl jest kontynuowana w całym startym testamencie.
2. WIELKI NAKAZ MISYJNY NIE JEST OPCJĄ
Misja – to Boże dzieło niesienia Chrystusa do świata, który Go potrzebuje – poprzez Jego Kościół i posłusznych wierzących (ciebie!) – aż każda grupa ludzi usłyszy Ewangelię Królestwa i stanie się uczniami Jezusa. (jak def. odkupienia).
Misja (ewangelizacja) nie są jedną z działalności Kościoła. Ewangelizacja i misja są powodami, dla których Kościół istnieje (Jan 3,16)
„Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny. Bo nie posłał Bóg Syna na świat, aby sądził świat, lecz aby świat był przez niego zbawiony. Kto wierzy w niego, nie będzie sądzony; kto zaś nie wierzy, już jest osądzony dlatego, że nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego. A na tym polega sąd, że światłość przyszła na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność, bo ich uczynki były złe. Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światłości i nie zbliża się do światłości, aby nie ujawniono jego uczynków. Lecz kto postępuje zgodnie z prawdą, dąży do światłości, aby wyszło na jaw, że uczynki jego dokonane są w Bogu.” – Jan 3,16-21
Dlatego Jezus powiedział:
„Idźcie więc i czyńcie uczniami wszystkie narody” (Mt 28:19) (głoście ewangelię)
Jezus nie zaproponował (nam tego), nie zasugerował, ale wydał rozkaz. Wielki Nakaz to polecenie! Problem dzisiejszego chrześcijaństwa jest taki, że mamy:
- spotkania
- uwielbienie
- nauczania
- ale często zapominamy O NASZYM CELU
„Kościół bez silnego nacisku na misje zbacza z kursu.” –> nie zdobywa dusz
3. DOBRY SAMARYTANIN – MISJE W PRAKTYCE
Jezus pokazuje, czym naprawdę jest misja w Łk 10,25-37:
„A oto powstał pewien znawca prawa i wystawiając go na próbę, zapytał: Nauczycielu, co mam czynić, aby odziedziczyć życie wieczne? A on powiedział do niego: Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz? A on odpowiedział: Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą, z całej swojej siły i całym swym umysłem, a swego bliźniego jak samego siebie. I powiedział mu: Dobrze odpowiedziałeś. Czyń to, a będziesz żył. On zaś, chcąc się usprawiedliwić, powiedział do Jezusa: A kto jest moim bliźnim? Lecz Jezus odpowiedział: Pewien człowiek schodził z Jerozolimy do Jerycha i wpadł w ręce bandytów, którzy go obrabowali, poranili i odeszli, zostawiając na pół umarłego. A przypadkiem szedł tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i ominął. Podobnie i Lewita, gdy dotarł na to miejsce, podszedł, zobaczył go i ominął. Lecz pewien Samarytanin, będąc w podróży, zbliżył się do niego. A gdy go zobaczył, ulitował się nad nim. A podszedłszy, opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje zwierzę, zawiózł do gospody i opiekował się nim. A nazajutrz, odjeżdżając, wyjął dwa grosze, dał gospodarzowi i powiedział: Opiekuj się nim, a wszystko, co wydasz ponad to, oddam ci, gdy wrócę. Który z tych trzech, twoim zdaniem, był bliźnim tego, który wpadł w ręce bandytów? A on odpowiedział: Ten, który okazał mu miłosierdzie. Wtedy Jezus mu powiedział: Idź i ty czyń podobnie.”
W tamtym czasie wszyscy znali szlak handlowy od Jerozolimy do Jerycha. Do był popularny kierunek handlowy i jednocześnie niebezpieczny. W tej historii mamy trzy osoby, które reprezentują:
- Zraniony człowiek = to ludzkość bez Chrystusa (oni zaraz umrą!)
- Kapłan i Lewita = to ludzie religijni i obojętni na to co widzą
Kim był kapłan? Kapłan był potomkiem Aarona, wyznaczonym do:
- składania ofiar w świątyni
- reprezentowania ludu przed Bogiem
- nauczania Prawa
Kapłan był religijnym autorytetem, symbolem „bliskości z Bogiem”. Dlaczego kapłan przeszedł obok? Prawo Mojżeszowe mówiło, że:
- dotknięcie krwi lub martwego ciała czyni nieczystym (Kpł 21)
- a nieczystość uniemożliwiała służbę w świątyni
Kapłan wybrał rytuał zamiast miłosierdzia. Wybrał religijną poprawność zamiast miłości. Kapłan reprezentuje religijność bez serca Boga. To człowiek, który:
- zna Boga „z urzędu”
- służy „w strukturze”
- ale nie reaguje na cierpienie
Można być bardzo blisko świątyni, kościoła i bardzo daleko od Boga (miłości)
Kim był lewita? Lewici:
- pochodzili z pokolenia, plemienia Lewiego
- pomagali kapłanom
- byli odpowiedzialni za:
- muzykę
- porządek
- nauczanie
Lewita reprezentuje służbę, ale bez misji. To ktoś, kto:
- jest „w Kościele”
- jest zaangażowany
- ale nie czuje ciężaru zgubionych
Można służyć Bogu, a nie służyć ludziom
Kim był Samarytanin? Samarytanie:
- byli etnicznie i religijnie odrzuceni przez Żydów
- uznawani za heretyków
- nie mieli dostępu do głównej świątyni w Jerozolimie
- byli „obcy”, „nieczyści”, „źli teologicznie”
Dla Żyda Samarytanin to wróg. Co zrobił Samarytanin? Jezus pokazuje trzy kluczowe działania:
- Zatrzymał się
- Zaangażował się
- Zapłacił cenę (czas, pieniądze, ryzyko)
Samarytanin nie miał tytułu, urzędu czy funkcji religijnej, ale miał serce miłosierdzia. Samarytanin reprezentuje serce Boga w działaniu.
Miłosierdzie jest dowodem prawdziwej znajomości Boga.
Samarytanin, to ten, kto:
- odważył się spojrzeć
- odważył się zaangażować
- odważył się zapłacić cenę
NASZYM Bliźnim NIE jest ten, kto ZNA Prawo. Bliźnim jest ten, kto DZIAŁA w miłości!
Kościół może być kapłański – skupiony na rytuałach
Kościół może być lewicki – skupiony na służbach
ALE Kościół jest powołany, by być samarytański – misyjny i pełny miłości
Dlatego Jezus na końcu mówi, ty „Idź i ty czyń podobnie.” (Łk 10:37)
Fakty są takie, że codziennie umiera ok. 150 000 ludzi a dziesiątki tysięcy nigdy nie słyszało Ewangelii. Pytanie Jezusa NIE brzmi: „Czy jesteś religijny?”. Pytanie brzmi: „Czy przechodzisz obok?”.
4. KRÓLESTWO BOŻE A KOŚCIÓŁ
Kościół to nie Królestwo Boże! (Kościół ≠ Królestwo)
- Królestwo – jest tam, gdzie panuje Król
- Kościół – to narzędzie do rozszerzania Królestwa (grupa osób do rozszerzania królestwa Bożego)
Biblia mówi: „Szukajcie najpierw Królestwa i Jego sprawiedliwości” (Mt 6:33)
Dzisiejsze zagrożenie:
- budujemy służby zamiast Królestwa
- chronimy struktury zamiast misji
- skupiamy się na wzroście kościoła, nie na dotarciu do zgubionych
Naszym celem NIE jest budowanie kościołów. Celem jest ukończenie misji!
5. PROBLEM NIE LEŻY W BRAKU ZASOBÓW
To jest SZOKUJĄCE, ale na jedną nieosiągniętą grupę ludzi przypada tysiące kościołów i dziesiątki tysięcy wierzących. 55% światowego bogactwa jest w rękach chrześcijan. Kościół ma wielokrotnie więcej mocy, pieniędzy i ludzi, niż potrzeba! Problemem nie jest brak możliwości. Problemem jest brak posłuszeństwa.
Kościół jest 20x silniejszy, niż to konieczne – ale większość śpi.
6. NAJWIĘKSZE ZAGROŻENIE DLA KOŚCIOŁA
Największe zagrożenie dla kościoła, to nie prześladowania, nie brak wolności, nie polityka. Największym zagrożeniem jest uwikłanie się w zwykłe życie (2 Tm 2:4).
Chrześcijanie zamienili:
- powołanie → karierę
- misję → bezpieczeństwo
- Królestwo → wygodę
To nie diabeł zatrzymał Kościół. Kościół zatrzymał się sam.
7. KTO MA IŚĆ?
w księdze Izajasza 6:8 pisze: „Kogo poślę? Kto pójdzie?”. Bóg NIE pyta:
- kto ma dyplom?
- kto jest gotowy?
- kto czuje się pewnie?
On pyta: Kto jest dostępny? Misje składają się z dwóch ról:
- posłani (ewangelizujesz, jedziesz na misję…)
- posyłający (ludzie wspierający kościół, misjonarzy, ewangelizacje…)
Ale nikt nie jest zwolniony z misji. Każdy może być zaangażowany.
8. ZAKOŃCZENIE – POWRÓT DO CELU
„Ta ewangelia Królestwa będzie głoszona po całym świecie… i wtedy przyjdzie koniec.” (Mt 24:14)
- Nie czekamy na przebudzenie.
- Nie czekamy na znak.
- Nie czekamy na idealny moment.
Bóg czeka na posłuszny Kościół.
PYTANIA NA KONIEC:
- Czy moje życie służy rozwojowi Królestwa?
- Czy ja żyję Wielkim Nakazem?
- Czy jestem Samarytaninem – czy przechodzę obok?
„Oto jestem, poślij mnie.” Iz
„Jakże więc będą wzywać tego, w którego nie uwierzyli?
A jak uwierzą w tego, o którym nie słyszeli?
A jak usłyszą bez tego, który uczy?
A jak będą głosić, jeśli nie zostaną posłani?” (Rz 10:14–15)
