„A WIEKUISTY powiedział do Mojżesza: Oto spuszczę wam chleb, jak deszcz z niebios, zatem lud będzie wychodził oraz zbierał każdego dnia dzienną potrzebę, abym go doświadczył, czy postąpi według Mojej nauki, czy też nie.” – 2 Moj 16,4
Pustynia to najbardziej nieprzyjazne miejsce na ziemi, gdzie zwykle nie ma ani wody ani jedzenia. Gdy zaczynamy wychodzić ze swojego starego życia musimy nauczyć się całkowitego zaufania i wiary w Nim. On ma duchowy pokarm i napój o którym często zapominamy w życiu. Kiedy jednak Mu zaufamy będziemy oglądać Jego zaopatrzenie z Nieba i będziemy nasyceni. Manna, którą Izraelici zbierali każdego dnia symbolizuje Słowo Boże, które daje nam siłę, tak jak Jezus powiedział, gdy szatan go kusił również na pustyni:
„Upokarzał cię i morzył cię głodem, ale też karmił cię manną, której nie znałeś ani ty, ani nie znali twoi ojcowie, aby dać ci poznać, iż człowiek nie samym chlebem żyje, lecz że człowiek żyć będzie wszystkim, co wychodzi z ust Pana.” – 5 Moj 8,3
„I przystąpił do niego kusiciel, i rzekł mu: Jeżeli jesteś Synem Bożym, powiedz, aby te kamienie stały się chlebem. A On odpowiadając, rzekł: Napisano: Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych.” – Mat 4,3-4
„Tymczasem jego uczniowie prosili go, mówiąc: Mistrzu, jedz! Ale On rzekł do nich: Ja mam pokarm do jedzenia, o którym wy nie wiecie. Wtedy uczniowie mówili między sobą: Czy kto przyniósł mu jeść? Jezus rzekł do nich: Moim pokarmem jest pełnić wolę tego, który mnie posłał, i dokonać jego dzieła.” – Jan 4,31-34
Tak więc Jezus mówi o tym, że naszym pokarmem jest Słowo Boże – Biblia, przez którą możemy poznać żywego Boga. Mówi też o tym, że naszym pokarmem powinno być wykonywanie Bożej woli, czyli Jego Słów. Zatem podsumowując naszym zadaniem jest nie tylko przyjmować i karmić się Słowem Bożym ale również wykonywać je w naszym życiu !
„Każdy więc, kto słucha tych słów moich i wykonuje je, będzie przyrównany do męża mądrego, który zbudował dom swój na opoce. I spadł deszcz ulewny, i wezbrały rzeki, i powiały wiatry, i uderzyły na ów dom, ale on nie runął, gdyż był zbudowany na opoce.” – Mat 7,24-25
