Bóg szuka człowieka, ale kiedy Adam i Ewa zgrzeszyli nie przyszli oni do Boga. Nie powiedzieli: „pomóż nam, zgubiliśmy się”. Człowiek, kiedy czuje wstyd, winę albo lęk, zaczyna się chować.

Zazwyczaj, kiedy robimy coś złego, niewłaściwego, nie chcemy przyznać się do błędu. Też tak macie? Najczęściej ukrywamy się!

Oglądaj na YouTube

Słuchaj Podcast

• Czasem chowamy się za religijną działalnością.
• Czasem za pracą.
• Czasem za żartem.
• Czasem za obojętnością.
• Czasem za zdaniem: „mnie to nie interesuje”.
• Czasem za sukcesem, pieniędzmi, relacją, telefonem, hałasem, zajętością albo pozorną pewnością siebie.
• Czasem za nałogiem…

Ale Bóg nie odpowiedział do człowieka po upadku: „Jak mogłeś?”, „Koniec z tobą”, „Nie chcę cię znać”. Pierwsze pytanie Boga brzmiało:

„Gdzie jesteś?”

Bóg wiedział, gdzie jest Adam. To było I jest pytanie dla nas!. Dziś chcę mówić o Bogu, który szuka człowieka.

„Syn Człowieczy przyszedł przecież szukać i zbawić to, co zginęło.” – Ewangelia Łukasza 19:10

Cytaty i myśli

„Stworzyłeś nas dla siebie i niespokojne jest nasze serce, dopóki nie spocznie w Tobie.” – AUGUSTYN Z HIPPONY

„Chrześcijaństwo, jeśli jest fałszywe, nie ma znaczenia; jeśli jest prawdziwe, ma znaczenie nieskończone.” – C. S. LEWIS

„Bóg nie kocha jak nagroda za dobrze zdany egzamin z życia. On wychodzi do człowieka z miłością, która pierwsza szuka.” – BRENNAN MANNING (parafraza)

„Ewangelia nie jest zaproszeniem dla ludzi, którzy potrafili się uratować, ale dla tych, którzy potrzebują Zbawiciela.” – CHARLES SPURGEON

Każdy człowiek nosi w sobie jakąś tęsknotę, pustkę w sobie. Można ją zagłuszyć, można ją nazwać inaczej, można się z niej śmiać. Ale serce człowieka zostało stworzone do relacji z Bogiem.  

Człowiek się ukrył, ale Bóg zaczął szukać

1. Grzech wprowadził ukrywanie się

„Usłyszeli głos Pana Boga, który przechadzał się po ogrodzie w powiewie dnia. Wtedy człowiek i jego żona ukryli się przed Panem Bogiem pośród drzew ogrodu. Pan Bóg zawołał do człowieka i powiedział: Gdzie jesteś? A on odpowiedział: Usłyszałem Twój głos w ogrodzie i przestraszyłem się, bo jestem nagi, dlatego się ukryłem.” – Księga Rodzaju 3:8-10

Człowiek, który został stworzony do bliskości z Bogiem, nagle zaczyna się Go bać! Bóg – źródło życia, teraz jest zagrożeniem. Grzech zniekształca obraz Boga i zniekształca obraz samego siebie. On oddziela od Boga, zamiast przyjść do Niego, chowamy się przed Nim.

Współczesne kryjówki człowieka:

• „Nie jestem religijny” — czasem to szczere, a czasem to zasłona przed pytaniami serca.
• „Nie mam czasu” — zajętość może stać się sposobem ucieczki przed Bogiem.
• „Najpierw muszę się ogarnąć” — jakby lekarz przyjmował tylko zdrowych.
• „Za dużo zrobiłem złych rzeczy” — jakby łaska Boża była mniejsza niż ludzki grzech.
• „Bóg pewnie jest na mnie zły” — fałszywy obraz Ojca buduje mur zamiast mostu.

Grzech sprawił, że człowiek zaczął chować się przed Bogiem, ale Bóg nie przestał szukać człowieka.  

2. Pytanie „Gdzie jesteś?” jest pytaniem miłości

Bóg nie pyta Adama, bo nie zna jego lokalizacji. Bóg pyta, ponieważ:

• Chce, żeby Adam zobaczył prawdę o swoim stanie.
• Gdzie jesteś w relacji ze Mną?
• Dlaczego się chowasz?”.

Nie po to, żeby upokorzyć, ale żeby człowiek przestał udawać i zawrócił do Niego!

Przykład: dziecko, które się schowało

Wyobraź sobie małe dziecko, które rozbiło w domu coś cennego. Słyszy kroki rodzica i chowa się za zasłoną. Zasłona się rusza, nogi wystają, rodzic oczywiście wie, gdzie jest dziecko. Ale pyta: „Gdzie jesteś?”. Nie dlatego, że nie wie. Pyta, bo chce, żeby dziecko wyszło z ukrycia i wróciło do relacji.

Wielu ludzi żyje duchowo za taką zasłoną. Bóg wie, gdzie jesteśmy. Pytanie brzmi: czy chcemy wyjść?

„Dokąd mógłbym odejść od Twojego Ducha? Dokąd mógłbym uciec sprzed Twojego oblicza? Gdybym wstąpił do nieba — Ty tam jesteś. Gdybym położył się w krainie umarłych — i tam jesteś. Gdybym wziął skrzydła poranka i zamieszkał na krańcu morza, nawet tam poprowadzi mnie Twoja ręka i podtrzyma mnie Twoja prawica.” – Psalm 139:7-10

Jezus widzi Zacheusza — Bóg szuka konkretnie

1. Zacheusz chciał zobaczyć Jezusa, ale Jezus pierwszy zobaczył jego

„Jezus wszedł do Jerycha i przechodził przez miasto. A był tam człowiek imieniem Zacheusz, przełożony poborców podatkowych i bardzo bogaty. Chciał zobaczyć, kim jest Jezus, ale nie mógł z powodu tłumu, bo był niskiego wzrostu. Pobiegł więc naprzód i wszedł na sykomorę, aby Go zobaczyć, bo Jezus miał tamtędy przechodzić. Gdy Jezus przyszedł na to miejsce, spojrzał w górę i powiedział do niego: Zacheuszu, zejdź szybko, bo dziś muszę zatrzymać się w twoim domu. Zacheusz zszedł szybko i przyjął Go z radością. A wszyscy, widząc to, szemrali: Poszedł w gościnę do grzesznego człowieka. Zacheusz stanął i powiedział do Pana: Panie, połowę mojego majątku daję ubogim, a jeśli kogoś w czymś skrzywdziłem, zwracam poczwórnie. Jezus powiedział do niego: Dziś zbawienie przyszło do tego domu, ponieważ i on jest synem Abrahama. Syn Człowieczy przyszedł przecież szukać i zbawić to, co zginęło.” – Ewangelia Łukasza 19:1-10 (Przekład roboczy własny na potrzeby nauczania)

• Zacheusz był człowiekiem, którego wielu skreśliło.
• Był poborcą podatków, a więc kimś kojarzonym ze zdradą, chciwością i krzywdą.
• Był bogaty, ale niekoniecznie wolny.
• Miał pozycję, ale nie miał szacunku.
• Miał pieniądze, ale prawdopodobnie nie miał pokoju.

On chciał zobaczyć Jezusa:

• Może z ciekawości.
• Może z tęsknoty.
• Może z jakiejś pustki, której pieniądze nie umiały wypełnić.

Wchodzi na drzewo, bo jest niski i nie widzi przez tłum. Jezus zatrzymuje się dokładnie pod tym drzewem. Zacheusz chciał zobaczyć Jezusa, ale odkrył, że Jezus go widział wcześniej!  

2. Jezus woła po imieniu

Jezus nie mówi: „Ty tam na drzewie”. Mówi: „Zacheuszu”. To jest bardzo osobiste. Bóg nie szuka masy bez twarzy. Bóg szuka konkretnego człowieka, z konkretną historią, bólem, konkretnym grzechem i konkretnym imieniem. Bóg nie interesuje się tylko „religijnymi ludźmi”. Bóg widzi człowieka, którego inni omijają, krytykują albo osądzają.

3. Łaska Jezusa prowadzi do przemiany

Zacheusz nie zmienił się po to, żeby Jezus przyszedł do jego domu. Jezus przyszedł do jego domu, a to spotkanie przyniosło przemianę. To jest różnica między religią a Ewangelią.

Religia mówi: „Zmień się, wtedy może Bóg przyjdzie”. Ewangelia mówi: „Jezus przychodzi do ciebie z łaską, a spotkanie z Nim przemienia serce”. Jezus nie zaakceptował grzechu Zacheusza. Jezus zaakceptował człowieka, którego grzech niszczył i właśnie dlatego grzech stracił nad nim władzę.  

Zacheusz siedzi na drzewie trochę jak ktoś, kto chce zobaczyć Boga z bezpiecznej odległości. Nie chce jeszcze wejść w centrum. Nie chce być zauważony przez tłum. Chce tylko zobaczyć. Wielu ludzi jest duchowo na drzewie: obserwują z dystansu, czasem przychodzą raz na spotkanie, czasem słuchają kazania w internecie, czasem mówią: „ja tylko patrzę”, ale Jezus zatrzymuje się i mówi: „Zejdź”. Innymi słowy: „Nie chcę, żebyś tylko patrzył z daleka. Chcę wejść do twojego domu, do twojego życia, do twojej codzienności”.

Trzy obrazy zagubienia i szukania — Ewangelia Łukasza 15

Ewangelia Łukasza 15 pokazuje trzy przypowieści Jezusa: o zgubionej owcy, zgubionej monecie i zagubionym synu. To nie są trzy przypadkowe historie. To są trzy obrazy jednego serca Boga.

1. Zgubiona owca — człowiek, który nie potrafi sam wrócić

„Jezus opowiedział im taką przypowieść: Kto z was, mając sto owiec, jeśli zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustkowiu i nie idzie za tą zgubioną, aż ją znajdzie? A gdy ją znajdzie, bierze ją z radością na ramiona. Potem wraca do domu, zwołuje przyjaciół i sąsiadów i mówi: Cieszcie się ze mną, bo znalazłem moją owcę, która zginęła. Mówię wam: tak samo w niebie będzie większa radość z jednego grzesznika, który się opamiętuje, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują opamiętania.” – Ewangelia Łukasza 15:3-7 (Przekład roboczy własny na potrzeby nauczania)

• Owca nie ma mapy.
• Owca nie siada i nie rozpisuje planu powrotu.
• Owca się gubi.
• Jeśli pasterz jej nie znajdzie, zostanie zagrożona.
• To obraz człowieka, który czasem nie potrafi sam wrócić.
• Jest zmęczony, poraniony, pogubiony, nie wie, od czego zacząć.

  Pasterz nie czeka, aż owca znajdzie drogę. Pasterz idzie za owcą, aż ją znajdzie.  

2. Zgubiona moneta — człowiek, który leży w kurzu, ale nie stracił wartości

„Albo jaka kobieta, mając dziesięć drachm, jeśli zgubi jedną drachmę, nie zapala lampy, nie zamiata domu i nie szuka starannie, aż ją znajdzie? A gdy ją znajdzie, zwołuje przyjaciółki i sąsiadki i mówi: Cieszcie się ze mną, bo znalazłam drachmę, którą zgubiłam. Tak samo, mówię wam, jest radość przed aniołami Boga z jednego grzesznika, który się opamiętuje.” – Ewangelia Łukasza 15:8-10 (Przekład roboczy własny na potrzeby nauczania)

• Moneta może leżeć w kurzu, ale nie traci wartości.
• Jej wartość nie zależy od miejsca, w którym leży.

Bóg nie szuka człowieka dlatego, że człowiek jest pięknie wypolerowany. Bóg szuka człowieka, bo człowiek ma wartość nadaną przez Stwórcę. Kurz na monecie nie zmienia jej wartości. Grzech zniszczył człowieka, ale nie sprawił, że człowiek przestał być cenny dla Boga.  

3. Zagubiony syn — człowiek, który boi się wrócić do Ojca

„Wtedy opamiętał się i powiedział: Ilu najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tutaj ginę z głodu. Wstanę, pójdę do mojego ojca i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw niebu i przed tobą. Nie jestem już godny nazywać się twoim synem. Uczyń mnie jednym ze swoich najemników. Wstał więc i poszedł do swojego ojca. A gdy był jeszcze daleko, zobaczył go jego ojciec, wzruszył się głęboko, pobiegł, rzucił mu się na szyję i ucałował go. Syn powiedział do niego: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw niebu i przed tobą. Nie jestem już godny nazywać się twoim synem. Ojciec jednak powiedział do swoich sług: Szybko przynieście najlepszą szatę i ubierzcie go. Dajcie mu pierścień na rękę i sandały na nogi. Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie je. Będziemy jeść i świętować, bo ten mój syn był martwy, a ożył; zginął, a został znaleziony. I zaczęli świętować.” – Ewangelia Łukasza 15:17-24 (Przekład roboczy własny na potrzeby nauczania)

Syn marnotrawny układa przemówienie: „Nie jestem już godny”.

• On chce wrócić jako najemnik.
• Ale ojciec nie pozwala mu dokończyć tej teologii wstydu.
• Ojciec biegnie, obejmuje, całuje, przywraca szatę, pierścień i sandały.

Jezus pokazuje Boga jako Ojca, który nie stoi z założonymi rękami przy bramie, czekając, aż syn się upokorzy wystarczająco długo. Ojciec wypatruje. Ojciec biegnie. Ojciec przywraca. Największe kłamstwo zagubionego syna: „Mogę wrócić najwyżej jako najemnik”. Największa prawda Ojca: „Wciąż jesteś moim synem”.  

Tabela: trzy obrazy zagubienia

Obraz	Co było zgubione?	Co robi szukający?	Co to mówi o Bogu?
Owca	Ktoś bezradny, oddalony, narażony	Pasterz idzie, aż znajdzie	Bóg nie zostawia zagubionego samemu sobie
Moneta	Ktoś przykryty kurzem, ale wciąż cenny	Kobieta zapala lampę i szuka starannie	Bóg widzi wartość człowieka mimo brudu i wstydu
Syn	Ktoś, kto odszedł świadomie i wraca ze wstydem	Ojciec wypatruje, biegnie i przywraca	Bóg przyjmuje przez łaskę, nie przez zasługi

Z którą postacią najbardziej się utożsamiasz: Adamem, Zacheuszem, zgubioną owcą, zgubioną monetą czy synem marnotrawnym?

Religia mówi „zasłuż”, Ewangelia mówi „przyjdź”

Wielu ludzi nie odrzuca Jezusa, którego pokazuje Biblia. Odrzucają fałszywy obraz Boga: Boga surowego kontrolera, Boga księgowego, Boga, którego trzeba przekupić dobrym zachowaniem.

1. Jezus nie przyszedł do zdrowych, ale do chorych

„Gdy Jezus siedział przy stole w domu Lewiego, wielu poborców podatkowych i grzeszników siedziało razem z Jezusem i Jego uczniami, bo wielu z nich szło za Nim. Uczeni w Piśmie spośród faryzeuszy, widząc, że je z grzesznikami i poborcami podatkowymi, mówili do Jego uczniów: Dlaczego On je i pije z poborcami podatkowymi i grzesznikami? Gdy Jezus to usłyszał, powiedział im: Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz chorzy. Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników.” – Ewangelia Marka 2:15-17 (Przekład roboczy własny na potrzeby nauczania)

Lekarz nie otwiera gabinetu dla ludzi, którzy najpierw sami się wyleczyli. Lekarz jest dla chorych. Jezus używa tego obrazu, żeby pokazać, że Jego misja jest skierowana do tych, którzy potrzebują ratunku. Kościół nie jest muzeum świętych pozujących do zdjęcia. Kościół powinien być miejscem, gdzie chorzy spotykają Lekarza, a zagubieni Pasterza.

2. Bóg okazał miłość, kiedy byliśmy grzesznikami

„Gdy byliśmy jeszcze bezsilni, Chrystus we właściwym czasie umarł za bezbożnych. Rzadko ktoś umiera za sprawiedliwego, choć za dobrego człowieka może ktoś odważyłby się umrzeć. Bóg jednak okazuje swoją miłość do nas przez to, że Chrystus umarł za nas, gdy byliśmy jeszcze grzesznikami.” – List do Rzymian 5:6-8 (Przekład roboczy własny na potrzeby nauczania)

To jest serce Ewangelii. Bóg nie czekał, aż ludzie będą godni. Chrystus umarł za nas, gdy byliśmy jeszcze grzesznikami. Miłość Boga nie jest nagrodą za naszą poprawę. Miłość Boga jest źródłem naszego ratunku.

3. Bóg nie posłał Syna, aby potępił świat

„Tak bowiem Bóg umiłował świat, że dał swojego jedynego Syna, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Bóg nie posłał Syna na świat po to, aby świat potępić, lecz po to, aby świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w niego, nie będzie potępiony, ale kto nie wierzy, już jest potępiony, bo nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego. A potępienie polega na tym, że światłość przyszła na świat, lecz ludzie umiłowali ciemność bardziej niż światłość, bo ich uczynki były złe. Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światłości i nie idzie do światłości, aby jego uczynki nie były zganione. Lecz kto czyni prawdę, przychodzi do światłości, aby jego uczynki były jawne, że w Bogu są dokonane.” – Ewangelia Jana 3:16-17 (Przekład roboczy własny na potrzeby nauczania)

Wielu ludzi myśli, że Jezus przyszedł głównie po to, żeby wskazać palcem i powiedzieć: „Nie nadajesz się”. Ale Jezus mówi coś innego. Ojciec posłał Syna, aby świat został zbawiony. Oczywiście Jezus mówi prawdę o grzechu. Ale mówi ją jako Zbawiciel, nie jako ktoś, kto cieszy się z ludzkiego potępienia.

Porównanie: religia kontra Ewangelia

Religijne myślenie	Ewangelia Jezusa
Najpierw się popraw, potem przyjdź do Boga.	Przyjdź do Jezusa, a On zacznie cię przemieniać.
Bóg kocha cię, jeśli zasłużysz.	Bóg okazał miłość, gdy byliśmy grzesznikami.
Musisz ukryć brud, żeby być przyjęty.	Wyjdź z ukrycia, bo Jezus przyszedł zbawić.
Jesteś swoim najgorszym czynem.	W Chrystusie możesz otrzymać nowe życie i nową tożsamość.
Bóg czeka z karą.	Ojciec wychodzi naprzeciw zagubionemu synowi.

Co zrobić, kiedy Bóg cię woła?

1. Przestań udawać, że nie jesteś zagubiony

Pierwszym krokiem nie jest idealność. Pierwszym krokiem jest prawda.

• Adam musiał wyjść z ukrycia.
• Zacheusz musiał zejść z drzewa.
• Syn marnotrawny musiał powiedzieć: „Wstanę i pójdę do ojca”.

„Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, oszukujemy samych siebie i nie ma w nas prawdy. Jeśli wyznajemy nasze grzechy, On jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej niesprawiedliwości.” – Pierwszy List Jana 1:8-9

2. Przyjdź bliżej

Zacheusz mógł zostać na drzewie i powiedzieć: „Wystarczy, że widziałem Jezusa z daleka”. Ale Jezus zaprosił go niżej. Są ludzie, którzy są blisko chrześcijaństwa, blisko Kościoła, blisko treści o Bogu, ale wciąż z dystansu. Jezus nie przyszedł tylko po to, żebyś Go oglądał z daleka. On chce wejść do twojego życia.

3. Przyjmij Jezusa jako Zbawiciela, nie tylko jako inspirację

Dla wielu Jezus jest inspirującą postacią, nauczycielem moralności albo symbolem miłości. Ale Ewangelia mówi więcej: Jezus przyszedł szukać i zbawić. Jeśli przyszedł zbawić, to znaczy, że potrzebujemy Zbawiciela.

„Przyszedł do swojej własności, ale swoi Go nie przyjęli. Tym jednak, którzy Go przyjęli, dał prawo stać się dziećmi Boga — tym, którzy wierzą w Jego imię.” – Ewangelia Jana 1:11-12

4. Pozwól Bożej łasce przemienić twoje życie

Łaska nie jest pozwoleniem na dalsze niszczenie siebie. Łaska jest mocą, która przywraca człowieka do życia z Bogiem. Zacheusz po spotkaniu z Jezusem zaczął naprawiać krzywdy. Nie dlatego, że musiał kupić zbawienie, ale dlatego, że zbawienie przyszło do jego domu.

„Ukazała się bowiem łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom. Ona wychowuje nas, abyśmy odrzucili bezbożność i światowe pragnienia i żyli rozsądnie, sprawiedliwie i pobożnie w obecnym świecie.” – List do Tytusa 2:11-12

Zakończenie

Możesz myśleć, że to ty dziś przyszedłeś zobaczyć, kim jest Bóg. Ale może właśnie dziś odkrywasz, że On już dawno szukał ciebie.

• Może jesteś jak Adam — chowasz się, bo się wstydzisz, ale Bóg woła: „Gdzie jesteś?”.
• Może jesteś jak Zacheusz — jesteś ciekawy Jezusa, ale trzymasz dystans. Jezus mówi: „Zejdź, dziś chcę zatrzymać się w twoim domu”.
• Może jesteś jak zgubiona owca — zmęczony, poraniony, bez siły, żeby wrócić samemu. Pasterz idzie za tobą.
• Może jesteś jak moneta — przykryty kurzem, ale wciąż cenny w oczach Boga.
• Może jesteś jak syn marnotrawny — boisz się wrócić, bo myślisz, że Ojciec przyjmie cię najwyżej jako sługę. Ale Jezus pokazuje Ojca, który biegnie, obejmuje i przywraca.

Dzisiaj nie musisz udawać. Nie musisz chować się za zasłoną. Nie musisz naprawić całego życia, zanim przyjdziesz do Boga. Możesz odpowiedzieć na Jego wołanie.

Modlitwa końcowa

Panie Jezu, jeśli naprawdę przyszedłeś szukać i zbawić to, co zginęło, to przychodzę do Ciebie taki, jaki jestem. Nie chcę już się ukrywać. Uznaję, że potrzebuję Zbawiciela. Wierzę, że umarłeś za moje grzechy i zmartwychwstałeś, aby dać mi nowe życie. Przebacz mi, oczyść mnie i prowadź mnie jako moje dziecko Boże. Chcę należeć do Ciebie. Amen.

„Jeśli chcesz dziś odpowiedzieć Jezusowi, możesz powiedzieć w sercu: Panie, nie chcę już się ukrywać”.

Pytania

• Z którą postacią najbardziej się utożsamiasz: Adamem, Zacheuszem, zgubioną owcą, zgubioną monetą czy synem marnotrawnym?
• Jakie są najczęstsze „kryjówki”, za którymi ludzie chowają się przed Bogiem?
• Czy łatwiej ci widzieć Boga jako Ojca, Sędziego, Lekarza, Pasterza czy kogoś odległego?
• Co dla ciebie znaczy zdanie: „Nie musisz być idealny, żeby Bóg cię szukał”?
• Jaki pierwszy krok możesz zrobić, żeby zejść z dystansu i odpowiedzieć Jezusowi?